Categorie
  • EBU Opiniemakers

Voor de kwaliteit van Utrechtse binnenstad

“Winkelhart van Nederland”. Dat was de slogan waarmee het oude Hoog Catharijne zich profileerde. Hart van Nederland zullen we wel altijd blijven, maar of we daarmee ook vanzelfsprekend dé plek voor winkelen blijven? Ook buiten Hoog Catharijne? Misschien doen we dat ‘shoppen’ immers liever thuis op de bank tegenwoordig. Hoezo een ‘koopgoot’ in? Laat de spullen maar fijn thuis gebracht worden. Inspiratie krijgen we wel van vloggers. En via alle social media. Of zijn we op weg naar een mix van online en offline winkelen?

Op het spel staat de kwaliteit van de binnenstad, één van Utrechts vestigingsfactoren. Belangrijk in de ogen van bedrijven die overwegen hierheen te komen. Naast onder andere cultuur en een internationale school spelen ook horeca en winkelen voor hen een rol. Er zijn veel belanghebbenden. Niet alleen de winkeliers, of de eigenaren van vastgoed. Ook de gemeente wil de kwaliteit van de stad bewaken, waar een prettige binnenstad bij hoort. Bij een klein verkennend congres hierover trok het Ondernemersfonds Utrecht een flinke groep belangstellenden.

De eerstvolgende stappen

Na opwarmers door inspirerende goeroes werd het pas echt serieus. Vanuit welk vertrekpunt praten we, wat zijn de dominante trends? Wat zijn dus de eerstvolgende stappen, en hoe zet je die. Wie kan en moet verantwoordelijkheid nemen?

Teveel vragen natuurlijk om even op een avondje door de week te beantwoorden.

Snel en goed samenwerken

Er kwamen zaken naar boven om direct aan te pakken. Het gaat om meer dan de etalage van een winkel. Geen winkelier kan dit spel om de kwaliteit alleen spelen, dus zal er samengewerkt moeten worden. Snel en goed. Op gebiedsniveau. Het ligt voor de hand dat het Ondernemersfonds Utrecht daarin een rol pakt.

"Geen winkelier kan dit spel om de kwaliteit alleen spelen, dus zal er samengewerkt moeten worden."

Lopen in schone straat

Als de goeroes gelijk hebben en ‘beleving’ de reden wordt om van de bank af te komen, moet een winkel in het Museumkwartier aan tafel met de musea. En winkels rondom het Centraal Station met TivoliVredenburg. Oeps, daar was men zich voorheen nog niet zo van bewust.

Bij ‘beleving’ hoort een schone straat waar je lekker kunt lopen. Hoe jammer nu dat op veel plekken het vuil wel mooi gescheiden op straat komt, maar dat niet alle soorten vuil tegelijkertijd worden opgeruimd. Veel voertuigen dus, daar gaat je mooie loopgebied.

Bruikbaar voorbeeld Rotterdam

Als stad van kennis en cultuur zijn we ook niet te beroerd om van andere steden te leren. Want ze tobben allemaal - en vaak heftiger dan Utrecht- met verschralende winkelstraten. Dus zijn zij al eerder begonnen met nadenken.

Een mooi bruikbaar voorbeeld leverde Rotterdam. Winkelgebieden gingen samen optrekken, ook richting gemeente, met één aanspreekpunt. Denk niet dat dit supersnel gebeurde, maar ze kregen het voor elkaar.

Daarna zochten ze relevante kennis als drager voor plannen. Daarbij is slim gebruik gemaakt van de aanwezige opleidingen met hun studenten. Niet alleen marketing en economie, maar ook ontwerp- en kunstopleidingen.

Meteen marketing

Studenten zetten zich aan projecten om ideeën te generen. Voor een straat of voor een individuele winkel. Het mooie van die aanpak, zo bleek, is dat je tegelijkertijd het kooplustig publiek van de toekomst aan tafel hebt. Marketing dus meteen. Goed idee!

Local heroes koesteren

De studenten bedachten waarin de belangrijke boekhandel Donner zich kan onderscheiden van Amazon. Zaken als Donner, een echte ‘local hero’, moet je koesteren. Zo bezit Utrecht er ook een behoorlijk aantal. De boekhandel verrast nu klanten online en in de winkel met aanbiedingen en extra aandacht voor Feyenoord.  Een van de studieprojecten adviseerde hoe een bloemenwinkel de rest van de straat fleurig kan maken, en hoe straten een eigen identiteit kunnen krijgen. Juist de ontwerp- en kunststudenten gaven toegevoegde waarde aan de projecten.

Goed koopadvies

En passant meldden die studenten dat ze minder geïnteresseerd zijn in ‘aflevering binnen een dag’. Ze kiezen voor een glimlach bij de bestelling, een goed advies en adequate service bij manco’s in gekochte waren. Zulke factoren zijn in hun ogen veel belangrijker.

De kwaliteit van winkelpersoneel zal dus zeker ook het verschil kunnen maken. Daar heb je weer een paar psychologen bij nodig misschien? En slimme trainingsgames? Die maak je nu ook niet als MKB’er. Maar op onze HU en UU borrelen ideeën daarover dagelijks op.

Onverwachte spelers in de stad

Samenwerken met elkaar, en met heel andere en onverwachte spelers in de stad, dat was eigenlijk de kern van de Rotterdamse boodschap.

Goed als in Utrecht zo’n slag zou worden geslagen via het Ondernemersfonds.

Mijn suggestie: onze hogescholen en de universiteit kunnen natuurlijk ook het initiatief nemen om studenten te laten meedenken. Mooie praktijkoefeningen immers, passend in het streven van de Universiteit Utrecht om toekomstbestendig en betekenisvol verankerd te raken in dé stad en in dé regio. Oefenen in multidisciplinair werken is niet te versmaden. Vraag de Rotterdamse collega’s naar hun ervaring.

Ambtenaren shoppen

En als de gemeente dan van haar kant zorgt voor dat ene aanspreekpunt, waar Rotterdam zoveel baat bij heeft.

Ambtenaren moeten ook maar eens bij elkaar gaan shoppen misschien?

Trude Maas

Voorzitter Utrecht Development Board. Vrije denker, alert op innovatie. Zoekt de verbinding tussen hard & zacht, sociaal & economisch.